Langzaam weer een leven op rolletjes
Het liep niet allemaal op rolletjes, het leven van Ingrid. Toen de wijkconsulent op de stoep stond, was ze daarom eerst even sceptisch. ‘Of ik mijn voor- en achtertuin in orde wilde maken’, vertelt Ingrid als ze terugdenkt aan deze eerste ontmoeting. Later bleek deze ontmoeting juist het begin te zijn van een gestructureerder leven. Ze kreeg de helpende hand die ze zo hard nodig had, uit onverwachte hoek.
“Toen de wijkconsulent langskwam met de vraag of ik mijn tuin wilde opruimen, raakten we in gesprek. Ze vroeg of ik hulp nodig had en zei dat ze dat voor mij kon regelen bij het Verdihuis. Ik ken het Verdihuis alleen als daklozenopvang, dus ik wist niet precies wat zij voor mij konden betekenen. Maar ik wilde heel graag hulp. Ik zei meteen: ja! In augustus vorig jaar kwam een hulpverlener van het Verdihuis langs voor een intakegesprek. En zo geschiedde. Sindsdien krijg ik hulp, waar ik heel blij mee ben!”
“Ik heb al eens eerder hulp via de wmo gekregen, maar dat stopte ineens. Toen de wijkconsulent het Verdihuis voorstelde besefte ik dat ik eigenlijk heel graag hulp wilde en nodig had. In het begin kwamen er twee medewerkers van het Verdihuis op bezoek: een financieel begeleider en een agoog. Dat ging heel goed met z’n drietjes. De financieel begeleider komt inmiddels niet meer en ik ben nu gekoppeld aan een vaste begeleider die wekelijks langs komt. Dat gaat super. Alles gaat open en eerlijk, en volgens duidelijke afspraken. Iedere woensdag komt mijn begeleider 1.5 uur langs. Dan kijken we wat er gelukt is, wat er nog nodig is en bespreken we de planning. Na een jaar stopt het. Dan is het niet meer voor kosten van Mooiland. Hopelijk neemt de gemeente het dan over, samen met het Verdihuis en dezelfde begeleiders die ik nu heb.”
“Dankzij de preventieve woonbegeleiding heb ik nu meer structuur in mijn leven, wat ik ook echt nodig had. Daar zijn mijn begeleiders ook op uitgezocht. Iemand die ‘ja en amen’ tegen mij zegt was hier waarschijnlijk na een maand al weggeweest. Ik kan namelijk makkelijk een uur vol lullen. Ik heb iemand nodig die zegt: hup, aan de slag jij. Mijn begeleider is mijn stok achter de deur. Samen krijgen we een hoop voor elkaar. We maken samen een schema met wat er allemaal moet gebeuren. In huis of rondom huis. Dat sorteren we op prioriteit. Denk bijvoorbeeld aan de zolder opruimen, of een nieuw bed regelen. Daar maken we stappen en lijstjes van, die ik kan afstrepen. Dat maakt het behapbaar voor mij. Anders stel ik het uit.”
“Ik wist zelf niet meer waar ik moest beginnen. Vergeleken met een jaar geleden is er echt heel veel verbeterd. Ik doe mijn gordijnen nu bijvoorbeeld open. Dat was vorig jaar niet zo. Het wonen is verbeterd, de tuin is verbeterd, en mentaal voel ik ook meer rust. Ik wilde zo graag, maar het lukte me gewoon niet in mijn eentje. En toen kwam de wijkconsulent langs om te zeggen dat ik niet goed bezig was. Dat is niet iets wat je graag hoort, natuurlijk. Maar dat bezoekje heeft me uiteindelijk heel veel gehad. Onverwachts eigenlijk, want ik had nooit verwacht dat ik vanuit een woningcorporatie deze hulp zou krijgen.”
